Szukając własnej drogi – rozmowa z Martą Kawicką
Skąd pewność już w tak młodym wieku, że weterynaria to właśnie to co chce Pani robić?
Już jako mała dziewczynka gdzieś marzyłam by zostać lekarzem weterynarii, ale w zasadzie chyba większość osób miała w dzieciństwie chociaż przez chwilę taki plan. Pomysł powrócił, kiedy z powodów zdrowotnych musiałam zrezygnować z kariery w szkole baletowej i poszukać innej drogi dla siebie. Spróbowałam i mi się spodobało, chociaż później jeszcze przez dłuższy czas wahałam się czy iść na weterynarię czy na kierunek lekarski. Ostatecznie jednak stwierdziłam, że po co szukać gdzieś indziej skoro w weterynarii czuję się dobrze i w ten sposób podjęłam decyzję, że wolę leczyć zwierzęta niż ludzi, mimo, że weterynaria to też oczywiście w dużym stopniu współpraca z właścicielami.
Dlaczego kardiologia? Czy jest jeszcze inna dziedzina, która Panią interesuje, w której chciałaby się Pani specjalizować?
W czasie stażu w Pracowni Bioinżynierii Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi w Zabrzu zainteresowałam się tematem układu krążenia, jego wspomaganiem i szukaniem nowoczesnych metod leczenia schorzeń kardiologicznych. Pracowano tam głównie na tkankach i narządach świńskich, więc nie była to typowa praca laboratoryjna. Wtedy też pierwszy raz przeszło mi przez myśl, że może zaangażowanie się w badania przedkliniczne to sposób na połączenie nauki i weterynarii. Drugą najbardziej interesującą mnie [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
