Receptory Toll w atopowym zapaleniu skóry
Receptory Toll i ich funkcje
W budowie patogenów, w ich wewnętrznej/zewnętrznej strukturze, znajdują się pewne ich fragmenty odpowiedzialne za wzmacnianie odpowiedzi immunologicznej przeciwko nim. Są to tzw. PAMP (wzorce molekularne związane z patogenami). Rozpoznaje się za pomocą receptorów PRR na komórkach układu odpornościowego jako tzw. receptory Toll.
Zaktywowane komórki, poprzez receptory Toll, syntetyzują wiele różnych cytokin czy chemokin odpowiedzialnych za napływ komórek układu odpornościowego – limfocytów, makrofagów, komórek tucznych, komórek dendrytycznych itp. – do ogniska rozwijającego się zapalenia.
Makrofagi, w wyniku aktywacji przez wspomniane receptory, zwiększają ekspresję MHC klasy II i MHC klasy I. Proces prezentowania antygenów jest bardziej swoisty oraz obserwowana jest indukcja swoistej odpowiedzi immunologicznej, a także aktywacja limfocytów T. Stwierdzono, że brak receptorów TLR2, TLR4 obecnych na makrofagach, jak i białka My88, powoduje opóźnioną fagocytozę bakterii, m.in. Staphylococcus aureus, co przedkłada się na zwiększoną kolonizację skóry przez tę bakterię obserwowaną w atopowym zapaleniu skóry tak u ludzi, jak i u zwierząt (9-17).
Komórki dendrytyczne
Te komórki są jednym z pierwszych etapów, jakie obserwuje się w rozwoju reakcji alergicznej. Stwierdzono, że komórki dendrytyczne (Dendritic Cells, DC) „niedojrzałe” mają właściwości pinocytarne, a po dojrzeniu – zdolność do prezentowania antygenu (aktywacja receptorów TLR przez PAMP). Zaktywowane komórki DC syntetyzują różne cytokiny prozapalne, m.in.: IL-6, IL-12, IL-18 i TNF (8).
Komórki DC po rozpoznaniu antygenu migrują do regionalnych węzłów chłonnych, gdzie w obecności receptorów chemokinowych (CCR5, CCR7 itp.) ma miejsce aktywacja limfocytów T. Dochodzi do polaryzacji limfocytów w kierunku Th2 i syntezy cytokin nasilających proces alergiczny. Ale stwierdzono fakt przeczący tej teorii, mówiący o tym, że komórki dendrytyczne mogą również hamować rozwój reakcji alergicznej (TLR2, TLR4) (8).
Komórki tuczne (mastocyty)
Zlokalizowane są wokoło naczyń krwionośnych, pod błoną śluzową, aktywowane przez TLR1, TLR2, TLR4, TL 6, TLR9, syntetyzują prostaglandyny, leukotrieny, histaminę, odpowiedzialne za rozwój procesu zapalnego.
Obserwowane coraz liczniej objawy alergii tak u ludzi, jak i u zwierząt stanowią poważny problem na całym świecie. U podstawy tych schorzeń upatruje się zaburzeń w układzie immunologicznym chorego osobnika i wpływ środowiska na pojawienie się tych schorzeń.
W atopowym zapaleniu skóry stwierdzono przesunięcie równowagi pomiędzy limfocytami Th1a Th2 na korzyść TH2. Limfocyty Th2 syntetyzują cytokiny prozapalne, m.in. IL-4, i są one odpowiedzialne za zwiększoną syntezę IgE, a co za tym idzie – nasilenie klinicznych objawów alergii. Musi zostać rozpatrzony pogląd odnośnie do tego przesunięcia w kierunku Th2, gdyż w modelu Th1 zależnej reakcji nadwrażliwości kontaktowej jest potrzebna IL-4, zaburzona synteza IL-12/INF gamma, nie ma związku ze zwiększoną częstotliwością występowania alergii, a także trzeci sygnał, mówiący o tym, że przy zarażeniu pasożytami przewodu pokarmowego (indukowanie odpowiedzi zależnej od Th2) obserwuje się obniżenie objawów klinicznych alergii.
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





