Wybrane zagadnienia dotyczące organizacji i odbywania praktyk zawodowych w zakładach leczniczych dla zwierząt. Cz. I

Organizacja praktyk dla absolwentów

Właściciele ZLZ mogą prowadzić praktyki w oparciu o przepisy Ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich. Praktykantem w rozumieniu przedmiotowej ustawy jest osoba, która spełnia jednocześnie dwa warunki – ukończyła co najmniej gimnazjum i w dniu rozpoczęcia praktyki nie ukończyła 30. roku życia. Ta forma praktyki odbywana jest bez skierowania ze szkoły lub uczelni wyższej. Może być odpłatna lub nieodpłatna. W przypadku gdy zawieramy umowę odpłatną, wynagrodzenie nie może przekraczać dwukrotności minimalnego wynagrodzenia o pracę (obecnie minimalne miesięczne wynagrodzenia za pracę wynosi 1850 zł brutto). Przyjmujący na praktyki nie ma obowiązku odprowadzania składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, musi jedynie odprowadzać podatek od wynagrodzenia praktykanta (w przypadku praktyk odpłatnych). Przepisy przedmiotowej ustawy nie regulują kwestii, czy praktyka powinna być zgodna z wykształceniem praktykanta lub jego dotychczasowym doświadczeniem.

Innymi słowy, w ramach praktyk absolwenckich możemy przyjąć osoby bez wykształcenia kierunkowego (lekarz weterynarii, technik weterynarii, student weterynarii, uczeń na kierunku technik weterynarii), o ile, z oczywistych względów, nie będą one zaangażowane w czynności stricte profesjonalne, związane ze świadczeniem usług lekarsko-weterynaryjnych (czyli mogą to być praktykanci recepcji, hotelu dla zwierząt itp.).

Umowa o praktykę absolwencką ma charakter cywilnoprawny i co do zasady nie mają tutaj zastosowania przepisy prawa pracy (Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy), z wyjątkiem: art. 131 ust. 1 („tygodniowy czas pracy łącznie [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję