Znaczenie i diagnostyka BVDV. Cz. 1
Objawy kliniczne
Infekcje BVDV charakteryzują się przede wszystkim zakażeniami subklinicznymi. Mogą też przybierać formę klinicznie jawnej choroby o różnym nasileniu, od łagodnej, aż po ciężkie zespoły śmiertelne. Formy ostrej choroby klinicznej mogą być różne, obserwowane są m.in.: zapalenie jelit, infekcje dróg oddechowych i krwotoki. BVDV ponadto może wpływać na układ: krążeniowy, limfatyczny, mięśniowo-szkieletowy, ośrodkowy układ nerwowy, a także odpowiedź immunologiczną (27, 28). Infekcja BVDV jest odpowiedzialna za obniżoną płodność i nietrzymanie ciąży. Ponadto infekcja BVDV może predysponować zakażone zwierzęta do wtórnych infekcji przez inne czynniki chorobotwórcze (9).
Zakażenie wirusem immunokompetentnych (z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym), seronegatywnych, nieciężarnych zwierząt w 70-90% przypadków powoduje zakażenie subkliniczne lub łagodną postać choroby klinicznej. Po okresie inkubacji, który trwa zwykle 5-7 dni, u zainfekowanych zwierząt rozwija się wiremia objawiająca się gorączką i leukopenią oraz małopłytkowością. Objawy te mogą się utrzymywać do 15 dni. Zakażenie spowodowane wysoce zjadliwym szczepem BVDV jest związane z wyraźnym spadkiem liczby prawidłowych leukocytów, a wzrostem liczby leukocytów apoptycznych i martwych. Objawy kliniczne ponadto obejmują: letarg, brak apetytu, pojawienie się nieprawidłowej wydzieliny z oczu, biegunkę, łagodne nadżerki i wrzody w jamie ustnej. U cieląt przejściowe zakażenie objawia się głównie poprzez kaszel i biegunkę. U byków ostra infekcja wpływa na spadek jakości nasienia (12, 20).
Zakażenie płodu podczas pierwszego trymestru ciąży może spowodować: aborcję, mumifikację płodu lub urodzenie cieląt z wadami wrodzonymi, takimi jak: hipoplazja móżdżku, zaćma, zwyrodnienie siatkówki, zapalenie nerwu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
