Znaczenie białek ostrej fazy i innych markerów zapalenia w ocenie stanu zdrowotnego bydła
Zastosowanie APPs jako markerów stanu zdrowotnego bydła może również znaleźć odzwierciedlenie w badaniu przedubojowym u tego gatunku zwierząt (40). Analiza zmian stężeń APPs może także zostać wykorzystana do oceny ogólnego stanu zdrowotnego cieląt czy krów i umożliwia ich różnicowanie z podziałem na zdrowe, z przebiegiem subklinicznym choroby i chore. Jedne z badań tego typu wykazały podwyższoną koncentrację wybranych białek ostrej fazy u cieląt z utajoną fazą infekcji (14). Hp wydaje się w tym przypadku bardziej specyficznym markerem w porównaniu do innych APPs, np. SAA (7). W ocenie ogólnego stanu zdrowotnego stada zastosowanie mogłyby również znaleźć, poza przydatną od dawna Hp, również SAA i fibrynogen. W badaniach Gånheim i wsp. wykazano bowiem podwyższenie stężenia tych białek powyżej ustalonych dla bydła wartości referencyjnych pomimo braku objawów klinicznych, zwłaszcza w przypadku monoinfekcji M. haemolytica czy BVDV (15).
W syntezie APPs kluczową rolę w ich powstawaniu przypisuje się różnym cytokinom prozapalnym, takim jak: IL-1, IL-6 i TNF-α, które biorą udział w aktywacji receptorów HepG2 i Hep3B hepatocytów (18, 19, 20). Antagonistyczne działanie w odniesieniu do tych cytokin wykazuje z kolei IL-10, która odpowiedzialna jest za osłabienie lokalnej produkcji IL-6 (1, 25). Inne cytokiny, jak na przykład IL-4, mogą częściowo osłabiać produkcję i uwalnianie APPs (27). Dotychczas wykazano udział IL-1β, IL-6, IL-4 i TNF-α w patogenezie BRD w USA w warunkach eksperymentalnego zakażenia cieląt wirusem BVD-MD i M. haemolytica. Stymulacja cytokin nie miała jednak istotnego wpływu na zmiany koncentracji jedynego z analizowanych APP – Hp (6).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
