Zespół słabego cielęcia
Poród urazowy
Dość znacząca część przypadków cieląt martwo urodzonych wykazuje uszkodzenia świadczące o nieprawidłowo udzielanej pomocy porodowej, jak zbyt wczesne podjęcie pomocy, gdy nie doszło jeszcze do odpowiedniego rozwarcia dróg rodnych, czy ciągnięcia „na siłę” nieprawidłowo ułożonego cielęcia. W takich sytuacjach często dochodzi do uszkodzeń kręgosłupa – głównie w odcinku piersiowo-lędźwiowym, złamań żeber, mielomalacji, ucisku na rdzeń kręgowy, czy nawet zerwania rdzenia kręgowego i wylewów podoponowych (Schuh i Killeen, 1988). Nasze własne obserwacje potwierdzają takie przyczyny, co więcej, takich przypadków jest zatrważająco dużo wśród cieląt martwo urodzonych. Warto się zastanowić nad programem szkoleniowym nacelowanym na obsługę porodówek. Z pewnością nadzorowanie porodów przez świadomą obsługę i postępowanie zgodne z zasadami dobrej praktyki pozwoliłoby na znaczące ograniczenie strat spowodowanych ZSC.
Na scenariusz, że cielę padło w trakcie akcji porodowej, wskazują m.in.: siny lub blady kolor błon śluzowych (z obecnością często drobnych wybroczyn i wylewów), przesiękowy, jasnożółty płyn w jamach ciała, wybroczyny w tchawicy (ryc. 3, s. 16), nasierdziu, błonie śluzowej trawieńca (szczególnie w okolicy odźwiernika), pod opłucną ścienną (5).
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
