Zespół słabego cielęcia
Wyniki badań histopatologicznych wskazują, że stan zapalny i napływ komórek zapalnych do mózgu leżą u podłożą zmian, które prowadzą do poważnych zaburzeń neurologicznych u noworodków (2). Dlatego też badanie mózgu może być przydatne w wykrywaniu infekcji śródmacicznej, co wykazaliśmy w przypadku zakażenia Salmonella Stanley (4) u martwo urodzonego cielęcia.
Istnieje szereg dowodów na rolę zakażeń wirusowych w powstawaniu ZSC. Bardzo rozpowszechniony w Polsce wirus BVDV (13) uznaje się za jedną z ważniejszych przyczyn niepowodzeń w uzyskaniu potomstwa, choć w zależności od czasu, w jakim nastąpiło zakażenie wrażliwej, ciężarnej krowy (Grooms, 2006), obraz patologii bywa różny (obumarcie zarodka i jego resorpcja, urodzenie cielęcia trwale zakażonego, powstawanie wad rozwojowych, obumarcia płodu i jego poronienia, uodpornienia się płodu czy także urodzenie cielęcia słabego, ale nie wykazującego dostrzegalnych makroskopowo zmian). Wyniki wieloletnich badań przeglądowych Kirkbridge (1992) wskazują, że u cieląt, które in utero przebyły infekcję BVDV, dochodzi do znaczącego zahamowania wzrostu.
Rosnące znaczenie w rodzeniu się cieląt z ZSC ma też obecnie zakażenie wirusem Schmallenberg (SBV). Typowe zmiany (zesztywnienie stawów kończyn i wodogłowie) pozawalają podejrzewać zakażenie SBV już w badaniu sekcyjnym, choć nie daje to 100-proc. pewności. Co ciekawe, cielęta te często są jeszcze żywe na etapie wypierania płodu przez matkę, jednak malformacje w obrębie szkieletu opóźniają bądź uniemożliwiają skuteczny pasaż przez kanał rodny. Coraz częściej jednak takie zmiany nie są obserwowane, mimo pozytywnego wyniku badania w kierunku tego wirusa, a wydaje się ponadto, że do tych zmian [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
