Zespół nieprzystosowania źrebięcia noworodka – diagnostyka i leczenie
Terapia u źrebiąt należących do pierwszej kategorii często jest skuteczna i dochodzi do całkowitego wyleczenia. Nie obserwuje się żadnych późniejszych konsekwencji przechorowania. Rokowanie u źrebiąt zaliczanych do drugiej kategorii jest znacznie gorsze. W wyniku silniejszego niedotlenienia oraz dołączenia zaburzeń ogólnoustrojowych często dochodzi do nieodwracalnych zmian lub śmierci.
Bardzo często objawom nerwowym towarzyszą zaburzenia wielonarządowe. Źrebię niezdolne do pobrania siary jest podatne na infekcje, stąd prawdopodobieństwo wystąpienia posocznicy znacznie wzrasta. Niedotlenienie powoduje także uszkodzenie innych organów, co prowadzi m.in. do dysfunkcji nerek, wątroby, płuc, przewodu pokarmowego, wywołując objawy nieswoiste – co zaburza obraz kliniczny. Warto w pierwszych 1-3 minutach życia źrebięcia ocenić żywotność źrebięcia za pomocą uproszczonej skali APGAR (tab. 1).
Skrót ten określa: A – Appearance (wygląd), P – Pulse Rate (ilość uderzeń serca na minutę), G – Grimace (grymas), A – Activity (napięcie mięśni) oraz R – Respiratory Rate (liczba oddechów/minutę). Wynik 7-8 interpretowany jest jako norma, 4-6 punktów świadczy o umiarkowanym zaburzeniu funkcji życiowych, natomiast 1-4 punkty – o bardzo złym stanie ogólnym i w konsekwencji niekorzystnym rokowaniu
Ocenę może przeprowadzić właściciel, hodowca czy stajenny po uprzednim przeszkoleniu. Szacowany wynik pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń zdrowia noworodka i odpowiednio szybkie podjęcie działań terapeutycznych.
W diagnostyce pomocne okazać się [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
