Zakaźne przyczyny kulawizn u świń

Zakażenia gronkowcami

G+ gronkowce występują powszechnie w środowisku, są stwierdzane u każdej grupy wiekowej zwierząt. U świń najczęściej przyczyną zakażeń są: Staphylococcus aureus, S. hyicus, S. chromogenes, S. epidermis, S. saprophyticus. Szczególnie trudno leczy się infekcje spowodowane S. aureus. Świnie zarażają się poprzez kontakt bezpośredni z chorymi lub nosicielami, poprzez przedmioty lub drogą kropelkową. Bakterie po wniknięciu do organizmu (przez rany w skórze, błonach śluzowych) namnażają się intensywnie. Może to doprowadzić do sepsy, czego konsekwencją mogą być rozsiane ropnie powstające między innymi w stawach.

Do objawów należą kulawizna, widoczna bolesność przy poruszaniu się zwierząt. U prosiąt zmiany często dotyczą stawu koronowego. Po przecięciu ropnia wypływa z niego gęsta wydzielina koloru z reguły białego lub żółtego.

Anatomopatologicznie stwierdzamy ropnie i/lub zmiany w stawach.

Profilaktyka

Podobnie jak w przypadku paciorkowców możliwe jest wykonanie autoszczepionki.

Leczenie

Polega na parenteralnym podaniu antybiotyków (cefalosporyny, penicyliny, makrolidy, np. spiramycyna, aminoglikozydy, fluorochinolony) i leków przeciwzapalnych. Po ocenie ekonomicznej możliwe jest chirurgiczne oczyszczenie ropni. Gronkowce są wrażliwe na środki dezynfekcyjne, więc bardzo ważna w ich zwalczaniu jest zasada SDDD (sanityzacja, dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja).

Zanokcica

Zwana też gniciem stopy (ang. foot rot). Jest to choroba polietiologiczna; ze zmienionych [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję