Wskaźniki oraz kryteria oceny czystości zwierząt gospodarskich

Cielęta

Początkowo do oceny stopnia zabrudzenia cieląt nie używano wystandaryzowanych skal, natomiast posługiwano się oceną zerojedynkową, tj. brudny/czysty. Ocenie poddawano różne części ciała cielęcia, w tym: kończyny, ogon, tylne ćwiartki, brzuch, plecy i głowę (32).

Później do badania czystości cieląt używano zmodyfikowanej czteropunktowej skali przeznaczonej dla krów mlecznych (18).

Z nowszych danych wynika, że bardzo wysoka wiarygodność i powtarzalność cechuje uproszczoną skalę czystości cieląt (12). Skala obejmuje trzy regiony ciała oraz trzy stopnie zabrudzenia. Ocenie poddawane są: 1) brzuch, 2) tył zwierzęcia z boku i 3) zad od tyłu. W każdym z obszarów przyjęto trzy stopnie zabrudzenia: stopień „1” zabrudzenie 0-10% powierzchni, stopień „2” – zabrudzenie > 10-30% powierzchni oraz stopień „3” zabrudzenie powyżej 30% powierzchni.

Owce i kozy

Bryne i wsp. (5) dzielili owce na następujące kategorie: (A) czyste i suche; (B) czyste i mokre; (C) brudne i suche; (D) brudne i mokre i (E) widoczne ślady (pęczki wełny pokryte łajnem). Analiza statystyczna danych TVC uzyskanych z tuszy wykazała, że poziom zabrudzenia runa miał znaczący wpływ na poziom zanieczyszczenia, gdy runo było suche. Liczba Enterobacteriaceae i E. coli wskazuje, że brud był czynnikiem ryzyka, niezależnie od wilgotności lub suchości zwierzęcia. Polityka czystych owiec powinna zatem wprowadzać rozróżnienie między czystymi i brudnymi owcami oraz wprowadzać zastosowanie odpowiednich środków higieny. Ze skali tej korzystali także inni [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas