Wpływ niskodawkowej mikotoksykozy zearalenonowej na stan histologiczny jajników niedojrzałych płciowo loszek
Przykładem apoptozy komórek tkanek hormonozależnych jest autodegradacja komórek ziarnistych z towarzyszącą jej apoptozą/atrezją pęcherzyków jajnikowych, które nie uzyskały pełnej dojrzałości, przesądzając tym samym o losie niedojrzałych oocytów (25).
Autodegradacja komórek ziarnistych może być procesem związanym z selektywną eliminacją komórek pęcherzykowych lub efektem działania czynnika patologicznego, jakim może być ZEN. Istnieją podstawy, by sądzić, że proces ten przebiega w pierwszej kolejności w komórkach ziarnistych, zlokalizowanych w strefie zewnętrznej pęcherzyka, w tak zwanej warstwie muralnej. Intensywność zmian wstecznych zależy również od stadium dojrzałości pęcherzyka (dojrzewają one falami). U niedojrzałych loszek pierwsza fala pęcherzyków pokazuje się w warstwie korowej jajnika w okresie dojrzewania płciowego organizmu. Wobec tego można przypuszczać, że obecność ZEN i jego metabolitów pobudza procesy atrezji dojrzewających komórek pęcherzykowych, poprzez równoczesny i ogólny spadek aktywności proliferacyjnej i/lub wzrost procesów atrezji komórek ziarnistych pęcherzyka jajnikowego (23). Potwierdzeniem tego są wyniki uzyskane przez Gajęcką i wsp. (10), opisujące wsteczne zmiany morfologiczne jajników loszek.
Uruchomienie procesu atrezji wobec wybranych komórek w jajniku zależy więc nie tylko od stopnia rozwoju tych komórek i ich lokalizacji, ale także od czynników zewnętrznych. Śmierć komórek granulozy pociąga za sobą zmiany biochemiczne i strukturalne w pęcherzyku. Niezależnie od pozytywnych aspektów apoptozy proces ten może być przyczyną poważnych zaburzeń, o ile zostanie aktywowany w niewłaściwy sposób bądź zostanie zaburzona ścisła kontrola programu śmierci komórki i jeśli, co jest szczególnie ważne, proces ten toczy się w młodym, niedojrzałym somatycznie i fizjologicznie organizmie (10).
[...]którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





