Transfer gamet do jajowodu (GIFT)
Inne metody wspomaganego rozrodu stosowane u klaczy
W przypadku klasycznego embriotransferu (ET) u klaczy dawczyni (ang. donor) indukuje się superowulację, choć jest ona mniej efektywna w nawiązaniu do liczby pęcherzyków jajnikowych w stadium przedowulacyjnym niż u krowy. Około 7.-8. dnia po inseminacji pobiera się od niej zarodki (w stadium morula bądź blastocysty), które przenoszone są do macicy klaczy biorczyni (ang. recipient/foster mother). W porównaniu do GIFT jest to istotna różnica, ponieważ do biorczyni transferuje się już rozwinięty zarodek, nie gamety.
Metoda klasycznego ET rozpoczyna się od codziennego monitorowania pęcherzyków przedowulacyjnych klaczy dawczyni za pomocą ultrasonografii. Owulację można indukować za pomocą środków farmakologicznych, takich jak hCG. Zarodki wypłukiwane są z macicy dawczyni, jak wyżej wspomniano, zazwyczaj 7. lub 8. dnia po owulacji. Przy klasycznym (bezkrwawym) ET zarodki są transferowane przezszyjkowo do macicy synchronowanej wcześniej klaczy biorczyni, która owulowała od jednego do trzech dni po klaczy dawczyni (12).
Badania dotyczące skuteczności embriotransferu wykazały, że technika jego wykonania ma istotne znaczenie. Porównano skuteczność ET przeprowadzanego przez lekarzy weterynarii o różnym stopniu doświadczenia, stosujących dwie metody: konwencjonalną oraz technikę Wilshera (przy użyciu wziernika Polansky’ego i kleszczy szyjnych Wilshera). Przy wykorzystaniu metody konwencjonalnej 70,9% klaczy zaszło w ciążę, natomiast w przypadku metody Wilshera skuteczność wynosiła aż 92,3%, przy czym częstość utraty ciąży nie różniła się znacznie między grupami (odpowiednio 7,9% i 9,1%). W badaniu tym wykazano także, że w przypadku techniki konwencjonalnej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
