Tak mało, jak to tylko możliwe, tak dużo, jak to konieczne – racjonalne stosowanie antybiotyków
Leczenie grupy zwierząt
W niektórych sytuacjach, np. w przypadku ryb, świń czy drobiu, kiedy do zachorowania dochodzi w u większej liczby zwierząt (znaczny odsetek stada) może zachodzić konieczność leczenia wszystkich zwierząt w stadzie, w tym też tych bez objawów klinicznych. Działanie takie prowadzi nie tylko do leczenia zwierząt zainfekowanych, ale także redukuje szerzenie się zarazka w stadzie oraz zapobiega pojawieniu się choroby u pozostałych, przebywających w tym samym obiekcie zwierząt.
Metafilaktyka (terapia zwierząt bez objawów klinicznych)
Może być rozważana jedynie w ściśle określonych przypadkach. Powinna być zintegrowana z właściwym programem kontroli choroby w stadzie. Konieczność podjęcia takiej terapii musi być każdorazowo dokładnie przemyślana. Terapia taka może być zastosowana jedynie po stwierdzeniu objawów u części zwierząt i jej celem jest zapobieżenie szerzenia się choroby na zwierzęta kontaktowe. Profilaktyczne podawanie antybiotyków powinno być zarezerwowane jedynie dla bardzo wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych sytuacji. Użycie antybiotyków u zwierząt, u których nie występują objawy kliniczne zakażenia, powinno być ograniczone do sytuacji, w których poprzednie doświadczenia wskazują, że u danej grupy zwierząt w konkretnej sytuacji istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo rozwoju choroby, jeżeli niezastosowane zostanie podanie antybiotyków. Długotrwałe pro- i metafilaktyczne stosowanie antybiotyków nie powinno być praktykowane.
Przepisywanie, dostarczanie i przechowywanie antybiotyków
Wszystkie przepisane przez lekarza weterynarii antybiotyki powinny być przeznaczone wyłącznie dla zwierząt, które są pod jego opieką. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
