Szczepienia jako opłacalna praktyka w zarządzaniu stadem
Sytuacja ta nie dotyczy kontaktu z innym wirusem – heterologicznym, przeciwko któremu organizm produkuje przeciwciała. W stadach, w których prowadzony jest program kontroli zakażenia, zaleca się badanie zwierząt w wieku między 6. a 18. miesiącem życia, ze względu na to, że powyżej 6. miesiąca zanikają przeciwciała matczyne mogące dawać wyniki fałszywie dodatnie, a na podstawie górnej granicy 18. miesiąca życia możemy stwierdzić, że zakażenie w stadzie ma ostry przebieg.
Po eliminacji osobników PI priorytetem staje się uchronienie zwierząt w okresie krycia oraz wczesnej ciąży (między 40. a 120. dniem ciąży, kiedy zakażenie prowadzi do urodzenia osobnika PI) przed kontaktem z wirusem BVD, a stado powinno być poddawane okresowej kontroli. Ważną rolę na tym etapie pełni bioasekuracja, która stanowi newralgiczny punkt na drodze do osiągnięcia sukcesu. Jeśli gospodarstwo będące pod naszą opieką jest w zamkniętym cyklu produkcji, to sprawa jest łatwiejsza, jednak w przypadku cyklu otwartego, dużej rotacji ludzi i zwierząt, przy jednoczesnym powszechnym występowaniu zarazka w środowisku i dużym zagęszczeniu zwierząt, utrzymanie niezbędnego poziomu bioasekuracji staje się trudne.
Po eliminacji ostatniego osobnika PI należy, więc rozszerzyć nasz program o jeszcze jeden krok. Taką strategię wdrażał ośrodek naukowy Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Hanowerze, stosując po wykryciu i eliminacji wszystkich osobników PI dwustopniowy system szczepień zapobiegający reintrodukcji wirusa BVD do stada uznanego za wolne. Do pierwszej immunizacji używana była szczepionka inaktywowana, 4 tygodnie później natomiast szczepionka żywa atenuowana. Celem takiego rozwiązania było uniemożliwienie powstania wiremii po [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
