Streptokokoza i choroba Glässera − aktualne problemy w stadach tuczników w Polsce
Choroba Glässera
Wywoływana przez Gram-ujemną pałeczkę nieposiadającą zdolności ruchu, względnie beztlenową − Haemophilus parasuis. Opisano dotychczas 15 serotypów tej bakterii. Pałeczki H. parasuis są określane także jako komensale górnych dróg oddechowych, a ich ewentualna zjadliwość jest różna i zależna od serotypu oraz szczepu (6). Do zakażeń dochodzi bardzo wcześnie, już w pierwszym tygodniu życia − drogą oddechową od matki.
Patogeneza
Wystąpienie objawów klinicznych choroby następuje jednak, gdy w obecności zjadliwego szczepu zadziałają dodatkowo czynniki ryzyka bądź ujawnią się zakażenia towarzyszące (9). Są to głównie wywołujące stres okoliczności: przemieszczenia, transport czy tworzenie nowych grup produkcyjnych. Szczególnie przerzuty zwierząt do odległych ferm tuczowych stwarzają niebezpiecznie „dobre warunki” dla rozwoju choroby Glässera. Silny stres transportowy, występujący u 12-14-tygodniowych warchlaków, które utraciły już odporność siarową (trwającą około 4 tyg.), jest powodem wybuchu choroby i poważnych strat gospodarczych.
Mechanizm patogenezy jest słabo poznany, jednak zdaniem badaczy do zakażenia dochodzi ze skolonizowanej przez H. parasuis jamy nosowej i tchawicy w głąb układu oddechowego (12). W oskrzelikach i tkance płucnej szczepy wirulentne mają zdolność przełamania odporności lokalnej (również bariery makrofagów płucnych), co pozwala na wniknięcie do układu krążenia. Dochodzi do uogólnienia zakażenia i przeniesienia zakażenia do narządów docelowych: błon surowiczych, stawów, ośrodkowego układu oddechowego, ale też i tkanki podskórnej, mięśni oraz płuc. Doniesienia terenowe wskazują na bardzo częste przypadki izolacji H. parasuis z płuc świń chorujących na [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
