Przyczyny niepowodzeń w leczeniu mastitis

Terapia uzupełniająca

Pod tym pojęciem rozumie się przede wszystkim płynoterapię, o której autorzy wspomnieli powyżej, oraz terapię z udziałem niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Zastosowanie produktów przeciwzapalnych może być pomocne w opanowaniu toksemii, obrzęku wymienia, zapalenia tkanek i ograniczeniu działania mediatorów wyzwolonych przez szok w mastitis na tle bakterii Gram-ujemnych. Zaleca się stosowanie fluniksyny, meloksikamu, kwasu acetylosalicylowego lub kortykosteroidów. Stosowanie kortykoidów dowymieniowo lub ogólnie powoduje ustąpienie obrzęków, jednakże może przyczyniać się do przyspieszenia namnażania się drobnoustrojów w wymieniu poprzez upośledzenie procesów immunologicznych oraz prowadzi do spadku wydajności mlecznej. W niektórych przypadkach, jak późna ciąża, użycie kortykosteroidów jest niewskazane, niezależnie od czasu ich działania. Podawanie ich zwierzętom w czasie ostatnich 3 miesięcy ciąży może doprowadzić do przedwczesnego porodu z zatrzymaniem łożyska i zapaleniem macicy (1).

Inne czynniki wpływające na efektywność leczenia

Wśród innych, nieomawianych, czynników należy w pierwszej kolejności wymienić obecność czynników immunosupresyjnych. Wśród nich należy wymienić:

• obecność chorób zakaźnych (np. BVDV, BHV, Coxiella b.),
• niewłaściwie zbilansowaną dawkę żywieniową (obecność ketoz, kwasic żwacza przyczynia się do rozwoju i wydłużenia czasu leczenia mastitis),
• stres cieplny,
• kulawizny,
• wiek/laktację,
• przewlekłość stanu zapalnego,
• liczbę zakażonych ćwiartek,
[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas