Posocznica krwotoczna bydła. Choroba zapomniana w Polsce – czy słusznie?
Źródła zakażenia
Źródłem zakażenia są zwierzęta chore lub nosiciele. Do zakażenia dochodzi przez jamę ustną lub drogą kropelkową. Liczne pasaże uzjadliwiają patogen, co przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania się choroby w stadzie. Niektóre osobniki przeżywają pierwotny wybuch choroby w stadzie i stają się nosicielami (do 5% zwierząt w rejonach endemicznych). Najprawdopodobniej dzieje się tak z uwagi na wysoki status odporności nieswoistej, a także sprzyjające warunki środowiska i dobry stopień odżywienia danego zwierzęcia.
Zjawisko nosicielstwa w kontekście tej choroby jest złożone i nie do końca poznane. U nosicieli nieaktywnych (latentnych) bakterie bytują w migdałkach. Natomiast u nosicieli aktywnych – w błonie śluzowej jamy nosowo-gardłowej.
Nosiciele nieaktywni mogą stać się nosicielami aktywnymi, jednak nieznane są czynniki, które predysponują do zaistnienia takiej sytuacji. U nosicieli aktywnych dochodzi do siewstwa zarazka wraz z wydzieliną z jamy nosowo-gardłowej, przez co stają się źródłem zakażenia dla innych osobników. Nosiciele są jednocześnie źródłem zakażenia i niebezpieczeństwem dla zwierząt, które nie miały styczności z patogenem, niemniej jednak przyczyniają się do wykształcenia odporności nabytej w obrębie stada, na terenach endemicznego występowania choroby. Istnieje jednak ryzyko, iż w sytuacji pogorszenia się warunków środowiska lub zaistnienia innych czynników obniżających skuteczność mechanizmów obronnych dojdzie do samozakażenia nosiciela i wystąpienia objawów klinicznych choroby, pomimo wysokiego stopnia odporności swoistej osobnika (1, 9).
Patogeneza
Bakterie wnikają do organizmu przez jamę [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
