Perspektywa stworzenia superbakterii – czy naprawdę taka odległa?
Najważniejszym patogenem związanym z klinicznym mastitis z punktu widzenia antybiotykooporności jest Staphylococcus aureus, który może przetrwać w populacji krów w formie niewykrywalnej, w postaci subklinicznej. Badania przeprowadzone przez Wydział Chemii z Technologicznego Uniwersytetu w Gdańsku oraz Instytut Biologii Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach w roku 2013 wykonano na 123 szczepach Staphylococcus aureus. Oporność wykazywało 30% szczepów. 10,6% szczepów wykazywało oporność na streptomycynę, 17,9% na amoksycylinę, 22,8% na ampicylinę i 23,6% na penicylinę. Badania te, jakkolwiek przeprowadzone na niskim odsetku populacji, mogą stanowić sygnał ostrzegawczy przed narastającą opornością bakterii. Na uwagę zasługuje tu fakt, że według nawet nowszych podręczników akademickich w wypadku mastitis wywołanym przez Staphylococcus aureus lekiem z wyboru pozostaje penicylina G, a streptomycyna jest popularnym składnikiem antybiotyków stosowanych w terapii dowymieniowej.
Temat antybiotykooporności jest wielopłaszczyznowy i nawet wnikliwa analiza punktów krytycznych dużego sektora, jakim jest produkcja zwierzęca, w aspekcie bydła nie daje pełnego obrazu zjawiska narastającego problemu. Z punktu widzenia klinicznego leczenie antybakteryjne nie ogranicza się tylko do antybiotyków, istnieją bowiem alternatywne metody, jak na przykład dość powszechne już w Polsce stosowanie autoszczepionek czy terapia bakteriofagami. Pozostają one jednak wciąż w dość dużym cieniu ze względów ekonomicznych. Czy jesteśmy w stanie zatrzymać machinę, która ruszyła? Czy stworzenie superbakterii jest już tylko kwestią czasu? Odpowiedź na te pytania wciąż pozostaje nieznana, i pozostaje efektem naszej „pracy” zepołowej.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
