Od wrażliwości gatunkowej do możliwości kontroli paratuberkulozy u przeżuwaczy
Zatem, mając na uwadze powyższe, należy ograniczyć możliwość zakażenia nowo narodzonych cieląt poprzez odstawienie ich od matki w pierwszej godzinie po urodzeniu. Pozostawienie cielęcia przy matce zakażonej do 8-12 godzin po porodzie skutkuje skutecznym zakażeniem. Ta procedura ma również na celu uniknięcie kontaktu młodego zwierzęcia z kałem/gnojowicą pochodzącą od zwierząt dorosłych i chorych. Tu również należy pamiętać o możliwie częstym usuwaniu obornika z porodówki oraz „bezpiecznym” – prowadzonym w izolacji – odchowie młodych zwierząt. Z racji tego, że często nie wiemy, które zwierzęta w danym momencie są siewcami, należy wyeliminować taki model odpajania/dożywiania cieląt. Zatem należy rozważyć przygotowanie siary/mleka do odpajania poprzez ultrafiltrowanie lub pasteryzację w temperaturze 63°C przez 30 minut. Czas ten pozwala na zabicie ponad 90% bakterii obecnych w mleku/siarze. Równocześnie bardzo ważnymi elementami w całokształcie podjętych czynności są:
- poród prowadzony w czystości, przy przestrzeganiu zasad bioasekuracji w stadzie;
- izolacja cieląt utrzymywanych pojedynczo lub grupowo od bydła dorosłego i owiec;
- niewypasanie zwierząt na terenach, gdzie wypasano wcześniej zwierzęta zakażone;
- czystość zadawanej wody, szczególnie wody zanieczyszczonej kałem;
- usuwanie obornika we wszystkich grupach technologicznych;
- czystość sprzętu, którym zadawana jest pasza;
- odrobaczanie;
- oczyszczanie i dezynfekcja.
Z kolei wprowadzenie programowej eliminacji zwierząt zakażonych wymaga wiedzy dotyczącej:
- momentu i drogi zakażenia (droga doustna u cieląt) oraz szybkości rozprzestrzeniania się zakażenia w stadzie, która z reguły wynosi od 1:15 do 1:25 nowych zakażeń;
- wielomiesięcznego okresu inkubacji, podczas której zwierzęta nie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
