Nowoczesne trendy w stosowaniu antybiotyków w terapii stanów zapalnych płuc u bydła
Tulatromycyna
Kolejnym antybiotykiem z grupy makrolidów o nazwie triamilidy (2), wprowadzonym na rynek nieco wcześniej niż poprzednio omawiany, a przeznaczonym do leczenia zapaleń płuc u bydła, jest tulatromycyna, substancja czynna preparatu Draxxin (Zoetis). W porównaniu do gamytromycyny, tulatromycyna posiada szersze spektrum działania przeciwbakteryjnego, ponieważ wykazuje skuteczność również w odniesieniu do M. bovis. Draxxin stosuje się podskórnie w pojedynczej dawce, co jest korzystne z punktu widzenia ograniczenia stresu występującego u zwierząt przy postępowaniu leczniczym i jest to mniej pracochłonne dla lekarza. Po podaniu leku maksymalne stężenie w osoczu jest obserwowane po upływie 30 min od iniekcji. Tulatromycyna wykazuje silne powinowactwo do tkanki płucnej, bowiem wykazano jej gromadzenie się w makrofagach płucnych i neutrofilach obecnych w przebiegu zakażenia w pęcherzykach płucnych.
Stężenie terapeutyczne leku powyżej wartości minimalnych stężeń hamujących utrzymuje się w płucach około 9 dni (2). Lek ten charakteryzuje się ponadto powolną eliminacją i przez to dłuższym oddziaływaniem w organizmie. Okres karencji dla tkanek jadalnych bydła wynosi 49 dni. Preparatu nie należy jednak stosować w okresie laktacji u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia dla człowieka. Z podobnych względów, leku nie powinno się również podawać krowom w ostatnich dwóch miesiącach ciąży, których siara i mleko będą później wykorzystywane do odpajania nowo narodzonych cieląt. Efektem ubocznym stosowania tego preparatu u zwierząt może być reakcja bólowa podczas wstrzykiwania leku oraz przemijający odczyn zapalny w postaci obrzęku tkanek w miejscu iniekcji.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
