Nowe podejście do diagnostyki chorób zakaźnych świń. Cz. I

Płyn ustny w diagnostyce wybranych chorób świń

Grypa świń

Rutynowa diagnostyka przyżyciowa grypy świń opiera się na izolacji wirusa, potwierdzeniu obecności jego materiału genetycznego oraz testach wykrywających przeciwciała. Standardowe materiały używane w tych badaniach to wymazy z nosa (izolacja, PCR) oraz surowica (przeciwciała). Zapewnienie ciągłej ochrony immunologicznej stada jest trudne ze względu na stałe pojawianie się nowych wariantów antygenowych w trakcie krążenia IAV pomiędzy podatnymi populacjami (także ludźmi). W odpowiedzi na to wyzwanie lekarze weterynarii muszą dysponować metodami próbkobrania opartymi na populacji, które pozwalają na zbadanie dużej liczby zwierząt. Pobieranie wymazów z nosa jest metodą wysoce pracochłonną, co więcej, wymaga dokładnej selekcji zwierząt i badania ich w pierwszych, maksymalnie, 7 dniach po zakażeniu, kiedy wirus jest obecny w wydzielinie nosa.

Naukowcy ocenili prawdopodobieństwo wykrycia IAV przy pomocy wyżej wymienionych metod (nastawionych na wykrycie wirusa) w wymazach z nosa i płynie ustnym i porównali te dwa typy próbek. Prawdopodobieństwo izolacji IAV z płynu ustnego i wymazów z nosa było bardzo wysokie do 4. dnia po zakażeniu, jednak znacząco spadało po tym dniu. Izolacja wirusa była dużo mniej prawdopodobna z płynu ustnego niż z wymazów z nosa, co może mieć związek z dużą ilością przeciwciał przeciwko IAV (IgA i IgG) w płynie ustnym. Jednakże wykrycie RNA wirusa przy pomocy metody PCR było możliwe zdecydowanie dłużej w próbkach płynu ustnego, w porównaniu do wymazów z nosa.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas