Nowe parwowirusy świń – znaczenie dla zdrowia trzody chlewnej

Transmisja międzygatunkowa parwowirusów świń

Wcześniejsze badania wykazały, że niektóre parwowirusy występujące u różnych gatunków zwierząt mają zdolność do przechodzenia z jednego gatunku gospodarza do drugiego, jak miało to miejsce w przypadku parwowirusów zakażających zwierzęta mięsożerne (41, 42).

Do tej pory nie wykryto dowodów świadczących o wystąpieniu takiej możliwości w przypadku nowych parwowirusów świń. Ze względu na duże podobieństwo parwowirusów występujących u świń i bydła (odpowiednio porcine hokovirus – alternatywna nazwa PPV3 – i bovine hokovirus) do ludzkiego PARV4 naukowcy szukają możliwych powiązań między tymi wirusami, by określić, czy wirusy zwierzęce są potencjalnym źródłem zoonozy. Lau i in. w 2008 roku badali możliwe pochodzenia ludzkiego PARV4 od wirusów wykrytych u świń i bydła (26). Nie wykazano wtedy obecności zwierzęcych parwowirusów, spokrewnionych z ludzkim PARV4, w próbkach surowic pobranych od ludzi z badanej grupy. Dlatego uznano, że ryzyko związane z wpływem tych wirusów na ludzkie zdrowie jest znikome, o ile nie dojdzie do dalszych mutacji lub rekombinacji w obrębie tej grupy wirusów.

Mimo intensywnych badań nie określono jednoznacznego wpływu ludzkiego PARV4 na zdrowie ludzi, jednak wirus podejrzewany jest o udział w zapaleniu mózgu (encephalitis), wywoływaniu objawów grypopodobnych, zaostrzeniu choroby związanej z HIV oraz obrzęku uogólnionym płodu (hydrops foetalis) (43).

Podsumowanie

Nowe parwowirusy świń występują powszechnie na świecie, zarówno u świń. jak i dzików. Choć pierwsze doniesienia na [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas