Nowe koncepcje i techniki w leczeniu ochwatu

Parametry stosowane do pomiarów i opisu zmian ochwatowych w na obrazie RTG

Dokonując pomiarów na zdjęciach RTG w przypadku podejrzenia ochwatu, powinno się brać pod uwagę to, że:

• rotacji zawsze towarzyszy opuszczenie kości kopytowej (ryc. 1),
• opuszczenie kości kopytowej może występować bez rotacji,
• wartość opuszczenia kości kopytowej określa się parametrem CE (ang. coronary extensor), jednak wartość ta może nie być rzetelna z powodu szerokiego przyjętego zakresu normy (zwykle 0-15 mm), elastyczności wału korony (sama korona może być opuszczona w przedniej części lub wypchnięta w górę) oraz zależności tego parametru od skątowania kopyta – by uniknąć przekłamań związanych z ostatnim podpunktem, można stosować pomiar CE direct (ryc. 3 i 4),
• bardziej rzetelnym odniesieniem w ocenie opuszczenia może być sam kształt wału korony w ujęciu bocznym na RTG, wymaga to jednak doświadczenia w interpretacji (ryc. 5),
• grubość ściany (HL zone, ang. horn/lamellar zone) może być również parametrem używanym do określenia opuszczenia i poszerzenia tworzywa, jednak z powodu znacznych różnic osobniczych zakres norm jest bardzo szeroki (zwykle 9-25 mm). Niektórzy autorzy sugerują, że nie powinna przekraczać 30% dłoniowej/podeszwowej długości kości kopytowej (1, 4),
• kolejnym wyznacznikiem opuszczenia kości kopytowej na RTG może być szerokość tworzywa listewkowego (ang. lucent zone/lamellar zone). Profesor van Eps podaje, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas