Niedokrwistość z niedoboru żelaza u prosiąt – postępowanie w praktyce
Inne czynniki pogłębiające problem anemii prosiąt
Wśród pozostałych czynników, które mogą być odpowiedzialne za rozwój anemii u prosiąt, wymienić należy niewątpliwie Mycoplasma suis wywołująca eperytrozoonozę u świń, krwawienia z pępowiny czy zabiegi wykonywane u prosiąt, które powodują utratę krwi.
Objawy eperytrozoonozy mogą ujawnić się u świń z każdej grupie wiekowej, jednak zwykle zakażenia Mycoplasma suis mają przebieg przewlekły i utajony. Mycoplasma suis może powodować ostrą chorobę hemolityczną i śmierć u młodych świń, także osesków. Charakterystycznymi objawami klinicznymi podczas ostrej fazy choroby są: bladość powłoki skórnej oraz błon śluzowych, gorączka, a w niektórych przypadkach żółtaczka spowodowana masowym rozpadem uszkodzonych erytrocytów oraz sinica. U chorych na eperytrozoonozę prosiąt stwierdza się anemię, która często utrzymuje się mimo podania żelaza.
Krwawienie z pępowiny – może występować w pojedynczych stadach w dużym nasileniu, szczególnie tam, gdzie porody indukowane są podawaniem prostaglandyn. Postępowaniem w takim przypadku jest podwiązywanie pępowiny na 0,5-1 cm od pępka tuż po porodzie.
Wszelkie zabiegi wykonywane u prosiąt osesków połączone z utratą krwi pogłębiają dodatkowo występowanie anemii. Do badań serologicznych (profil serologiczny stada) pobierana jest krew od prosiąt 1-, 2-tygodniowych z żyły czczej przedniej lub z żyły czczej doczaszkowej w ilości około 3-5 ml. Taka ilość krwi stanowi zbyt duży ubytek żelaza, szczególnie jeśli pobieranie było wykonywane nieumiejętnie. Można również przyjąć, że w przypadku osesków pobierać należy maksymalnie 2 ml krwi. Taka ilość jest [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
