Mycoplasma suis w produkcji trzody chlewnej wraz z opisem przypadku
Badania patomorfologiczne próbek śledzion o cechach splenomegalii przeprowadzono równolegle w trzech niezależnych ośrodkach. Wspólnym mianownikiem każdego ze sprawozdań było określenie obrazu typowego dla wieloogniskowego zapalenia ziarniniakowego, obecności licznych hemosyderofagów, wielojądrowych komórek olbrzymich typu Langhansa oraz przewagi miazgi czerwonej nad białą. Warto zwrócić uwagę na fakt, że w komentarzach patologów jedną z sugerowanych przez nich przyczyn zmian (poza klasycznymi czynnikami zapaleń ziarniniakowych, jak np. infekcje Mycobacterium) był cirkowirus świń typu 2 (PCV-2). Podejrzenie to zostało definitywnie wykluczone poprzez zastosowanie metody hybrydyzacji in situ. Sprawozdania z badań jednoznacznie wskazywały na występowanie przewlekłego procesu zapalnego i nasiloną erytrofagocytozę. Oznaczono również zawartości żelaza, miedzi i cynku w wątrobie pobranej poubojowo od sztuki z żółtaczką. Wartości te określono laboratoryjnie na 170, 6 i 48 mg/kg m.c., podczas gdy losowa próbka tej samej tkanki od sztuki bez objawów wykazała odpowiednio 68, 9 i 65 mg/kg m.c. Oba badane narządy nie wykazywały żadnych widocznych zmian patologicznych.
W połowie rozmazów próbek krwi pobranych od tuczników przed ubojem stwierdzono bardzo liczną obecność pasożytów erytrocytów o cechach mykoplazm hemotropowych. Zwierzęta w chwili próbobrania nie wykazywały objawów klinicznych. Ostateczne rozpoznanie potwierdzono w badaniu metodą qPCR.
Dochodzenie przeprowadzone w stadach pochodzenia zwierząt ujawniło, że w badaniach sekcyjnych sporadycznie notowano blade tuczniki z objawami umiarkowanego powiększenia śledziony oraz wodnistą, bladoczerwoną krwią. Stwierdzano tam również upadki macior z objawami splenomegalii oraz żółtaczki. Charakterystycznym objawem była zwiększona liczba zwierząt z nekrozą małżowin usznych. Podjęte próby leczenia warchlaków i tuczników z [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
