Mycoplasma suis w produkcji trzody chlewnej wraz z opisem przypadku
Objawy kliniczne
W ostrej fazie choroby obserwować można w różnych częściach ciała wynaczynienia, wynikające z rozwijającej się koagulopatii, będącej następstwem obniżonej krzepliwości krwi. Zmiany są tym wyraźniejsze, im większa jest liczba zaatakowanych przez M. suis czerwonych krwinek. Stwierdzana jest hipoglikemia i w konsekwencji obniżona żywotność oraz ruchliwość zwierząt, a nawet śpiączka. Hipoglikemia sprzyja kolonizacji erytrocytów przez M. suis (6). Występuje również przejściowa hyperglobulinemia, co wpływa na wzrost mian hemaglutynacji pośredniej (IHA), swoistej dla M. suis.
Postać ostra obserwowana jest w każdej grupie wiekowej. U prosiąt przed odsadzeniem, uzupełniając poprzednio przedstawione dane, oprócz anemii i bladości skóry stwierdza się: żółtaczkę, osowienie, słabe przyrosty masy ciała (m.c.) oraz zapalenie płuc i stawów. Charakterystycznym objawem u prosiąt odsadzonych, warchlaków i tuczników jest wspomniana martwica uszu. Notowane są też obrzęki stawów, zwłaszcza u warchlaków. Występuje zapalenie jelit i/lub zapalenie płuc. Podwyższona jest wewnętrzna ciepłota ciała (w.c.c.) − nawet do 42°C.
U macior obserwowane są zaburzenia w rozrodzie, czyli wzrost liczby powtórek, poronienia, mniejsza liczebność miotów, bezmleczność, podwyższenie w.c.c. do 41°C oraz, jak u osobników innych grup wiekowych, anemia i żółtaczka. Zakażone lochy są wychudzone, niekiedy występuje obrzęk gruczołów mlekowych i sromu. Postać PE o ostrym przebiegu u loch, podobnie jak u prosiąt, warchlaków i tuczników, charakteryzuje się nasiloną bakteriemią, powodującą poważną, czasem śmiertelną hemolityczną anemię. Sekcyjnie stwierdzana jest splenomegalia (ryc. 2), obserwowana również u padłych osobników w innych grupach wiekowych. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
