Mycoplasma hyopneumoniae Cz. II − epidemiologia
Bezpośrednie rozprzestrzenianie się M. hyopneumoniae pomiędzy świniami jest główną drogą rozprzestrzeniania się zarazka, zaś brak ściany komórkowej organiczna jej oporność poza żywicielem (Browne et al., 2017). Świnie mające bezpośredni kontakt z serododatnimi loszkami były narażone na 7-krotnie wyższe ryzyko serokonwersji niż te, które miały tylko kontakt pośredni (Morris et al., 1995). Dlatego personel oraz sprzęt w obiekcie hodowlanym są innymi ważnymi czynnikami ryzyka epidemiologicznego w rozprzestrzenianiu się M. hyopneumoniae ze stad zakażonych do stad dziewiczych (Pitkin et al., 2011). Jednak potwierdzono, że przy użyciu standardowych protokołów higienicznych przed wprowadzeniem zwierząt do niezakażonej fermy ryzyko rozprzestrzeniania się zarazka można skutecznie kontrolować (Batista et al., 2004; Pitkin et al., 2011).
Aby zabezpieczyć prosięta przed wczesnym zakażeniem, badano wpływ przeciwciał matczynych (MDA) w zależności od czasu zakażenia M. hyopneumoniae. Transfer MDA przeciwko M. hyopneumoniae, rozpoczynający się od spożycia siary po urodzeniu, jest zmienny i nie jest bezpośrednio powiązany z ilością przeciwciał w surowicy lochy (Wallgren et al., 1998). Średni okres półtrwania przeciwciał przeciwko M. hyopneumoniae wynosi 15,8 dnia. Obecność nabytych biernie przeciwciał przeciwko M. hyopneumoniae była powiązana z początkowym stężeniem przeciwciał u prosiąt i była szacowana na 30, 45 i 63 dni u prosiąt z początkowym stężeniem przeciwciał określonym jako niskie, średnie oraz wysokie (Morris et al., 1994).
Ten poziom wpływa na czas utrzymywania się MDA u prosiąt, ale generalnie prosięta w wieku 9 tygodni są seroujemne (Wallgren et al., 1998). Kinetyka MDA u prosiąt urodzonych na [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
