Mycoplasma hyopneumoniae – cz. I: etiologia, patogeneza, rozpoznawanie, pobieranie próbek
Typ próbek
Na przestrzeni lat opracowano różne techniki i strategie szybkiego, łatwego oraz wiarygodnego pobierania próbek odpowiednich do wykrywania M. hyopneumoniae, w większości przypadków poprzez PCR.
Początkowa technika pobierania materiału od żywych świń w celu wykrycia M. hyopneumoniae z wykorzystaniem wymazów z nosa była uznawana za metodę najmniej inwazyjną. Jednakże wczesne obserwacje wykazały, że M. hyopneumoniae można wykryć w wymazach z nosa jedynie od świń zakażonych naturalnie przy wykorzystaniu metody PCR, przez ograniczony czas (Mattsson et al., 1995). Dalsze badania dotyczące epidemiologii M. hyopneumoniae u loch i pochodzących od nich prosiąt prowadzone przy użyciu wymazów z nosa wykazały akceptowalne poziomy detekcji M. hyopneumoniae (Calsamiglia and Pijoan, 2000). To spowodowało wzrost liczby badań dotyczących kolonizacji i występowania M. hyopneumoniae u prosiąt w okresie okołoodsadzeniowym prowadzonych z wykorzystaniem wymazów z nosa (Ruiz et al., 2003; Sibila et al., 2007c; Fano et al., 2007; Villarreal et al., 2010; Nathues et al., 2013).
W międzyczasie przeprowadzono walidację technik głębszego pobierania próbek, a mianowicie BALF, do zbierania próbek z układu oddechowego od żywych prosiąt (Baumeister et al., 1998), chociaż dalsze wykorzystanie BALF w badaniach nad częstością występowania M. hyopneumoniae wymagało odczekania dekady (Moorkamp et al., 2008; Moorkamp et al., 2009). Alternatywnie, Marois et al. (2007) porównał 4 różne techniki pobierania próbek do identyfikacji M. hyopneumoniae u eksperymentalnie zakażonych prosiąt i uznał, że TBS i TBL były najbardziej wydajnymi próbkami, w porównaniu z wymazem [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
