Mycoplasma hyopneumoniae – cz. I: etiologia, patogeneza, rozpoznawanie, pobieranie próbek

Patogen lub części patogenu

Izolacja

Tradycyjnym referencyjnym standardem wykazania obecności M. hyopneumoniae w tkance płuc jest posiew bakteriologiczny. Ale hodowla M. hyopneumoniae jest trudna i mało praktyczna z powodu bardzo wolnego wzrostu (4-8 tygodni) (Friis, 1975). Dlatego tylko kilka wyspecjalizowanych laboratoriów na całym świecie może pracować z tym wymagającym patogenem. Friis (1975) jako pierwszy opisał pożywkę do izolacji i wzrostu M. hyopneumoniae. Podłoże to, nadal powszechnie wykorzystywane, umożliwia powolny wzrost M. hyopneumoniae, co powoduje niską liczbę uzyskanych komórek.

Wykrywanie antygenu M. hyopneumoniae

Testy immunohistochemiczne (IHC) i immunofluorescencyjne (IFA) umożliwiają specyficzne wykrywanie M. hyopneumoniae w przekrojach tkanki płuc lub rozmazach śluzu z dróg oddechowych. Jedną z głównych wad tych technik jest jednak to, że rozpoznanie można postawić wyłącznie pośmiertnie (Sibila et al., 2009). Ponadto, przy pomocy tych technik badany jest tylko mały wycinek tkanki płuc, co zwiększa ryzyko wyniku fałszywie ujemnego, jeżeli w próbce nie będą znajdowały się fragmenty dróg oddechowych (Cai et al., 2007).

Badanie porównujące wykrywanie M. hyopneumoniae w wypłuczynach z tchawicy i oskrzeli (TBL) przy użyciu metody IFA i PCR wykazało dobrą korelację pomiędzy obydwoma metodami. Jednak w niektórych przypadkach M. hyopneumoniae można wykryć jedynie przy użyciu PCR, która jest bardziej czułą metodą wykrywania tego patogenu (Blanchard et al., 1996). Tę obserwację potwierdzono w innym badaniu wykazującym przewagę PCR nad testem fluorescencyjnym z użyciem przeciwciał (Cai et al., 2007), w [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas