Możliwości zastosowania wirusowych szczepionek atenuowanych w celu kontroli wybuchu choroby – doświadczenia własne
Przypadek 2 – BRSV
Druga ferma jest obiektem uwięzionym, utrzymującym około 30 krów w doju, o średniej wydajności dziennej na poziomie 30 kg oraz prowadzącym tucz cieląt. W tym przypadku właściciel regularnie dokupuje zwierzęta z różnych źródeł w celu opasania. Stado wcześniej nie było szczepione w kierunku chorób układu oddechowego. Pierwsze niepokojące objawy pojawiły się jesienią, krótko po zakupie nowych cieląt. Dotyczyły one głównie układu oddechowego: kaszel, duszność, surowiczy wypływ z nosa i łzawienie. Objawom tym towarzyszyły gorączka oraz silna apatia i brak apetytu. W krótkim czasie pojawiły się one u wszystkich zwierząt w wieku do 12. miesiąca życia (30 sztuk).
Początkowo zależnie od stanu, zwierzęta leczono niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (karprofen) lub/oraz antybiotykami (florfenikol, oksyteracyklina). Terapię uzupełniano witaminami oraz bromheksyną. Do pierwszego upadku doszło około 10. dnia od pojawienia się objawów chorobowych. W dniu zgonu wykonano sekcję, której wynik z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywał na wirus syncytialny bydła (BRSV), jako na źródło problemu (ryc. 1). Podjęto decyzję o interwencyjnym wprowadzeniu szczepień preparatem zawierającym żywy, atenuowany wirus (Nasym, Hipra) według następującego schematu: cielęta poniżej pierwszego miesiąca życia – szczepienie donosowe, cielęta starsze – podanie domięśniowe.
Wyraźną poprawę sytuacji zaobserwowano około 5 dni od momentu rozpoczęcia szczepienia. Równolegle kontynuowano rozpoczętą wcześniej antybiotykoterapię, jednak zrezygnowano z podawania leków przeciwzapalnych, by nie osłabiać działania szczepionki. Od czasu wprowadzenia szczepień nie zaobserwowano żadnych nowych objawów klinicznych ani zaostrzenia choroby u zwierząt [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
