Letnie mastitis – plan naprawczy na jesień i zimę, by poprawić somatykę w stadzie
Leczenie – trudny orzech do zgryzienia
Terapia antybiotykowa przynosi bardzo zróżnicowane efekty (24). Bardzo rzadko udaje się ocalić strzyk, gdy infekcja może rozwijać się już w trakcie zasuszenia. Chociaż bakterie zaangażowane w infekcje są wrażliwe na penicylinę, bardziej skuteczne jest stosowanie cefquinomu. Skuteczność leczenia zależy jednak przede wszystkim od wczesnej interwencji ‒ jedynie szybkie wdrożenie terapii z użyciem antybiotyków β-laktamowych może przynieść korzystny efekt kliniczny. W momencie pojawienia się gęstej, ropnej wydzieliny leczenie zachowawcze zazwyczaj jest już nieskuteczne. W takiej sytuacji wskazana jest amputacja zainfekowanego strzyka, która ma na celu uratowanie pozostałych zdrowych ćwiartek u krowy (ryc. 3).
Pozajelitowe formy podawania antybiotyków służą utrzymaniu dobrego ogólnego stanu zdrowia krowy. Równocześnie częste zdajanie wydzieliny z zainfekowanego strzyka, najlepiej co 2-3 godziny, umożliwia szybsze oczyszczenie ćwiartki z ropnej treści. Zasadne jest również stosowanie antybiotyków w postaci tub dowymieniowych. Częste zdajanie zmniejsza ponadto ryzyko intoksykacji organizmu. Częstotliwość tego zabiegu powinna być uzależniona od ilości wydzieliny, jaką udaje się zdoić − w przypadku niewielkich ilości odstępy między próbami mogą być wydłużone. Jednak ze względów organizacyjnych tak częste zdajanie zainfekowanych ćwiartek jest rzadko praktykowane. W sytuacji, gdy regularne usuwanie wydzieliny nie jest możliwe, a leczenie okazuje się nieskuteczne, strzyk może wymagać amputacji. Słaba efektywność terapii letnich mastitis sprawia, że coraz [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
