Leczenie stanów zapalnych macicy u klaczy – aktualny stan wiedzy

Biofilm

Biofilm to warstwowa struktura wytwarzana na powierzchni błon śluzowych przez bakterie. Wytwarzanie biofilmu znacznie zwiększa oporność na antybiotyki, które mogą działać głównie na bakterie znajdujące się w zewnętrznej warstwie, przy czym te znajdujące się głębiej przeżywają i odpowiadają za utrzymywanie się stanu zapalnego (17, 21, 43).

Laboratoryjnie najczęściej występujące patogeny endometritis mogą wytwarzać biofilm, dlatego warto uwzględnić środki powodujące jego rozłożenie w terapii zakaźnego zapalenia (17). Dodanie Tris-EDTA lub dimetylosulfotlenku (DMSO) do większości powszechnie stosowanych antybiotyków zwiększa eliminację bakterii i rozbicie biofilmu względem stosowania ich samodzielnie (17, 21). Wybór odpowiednich kombinacji środków niszczących biofilm i antybiotyków musi również uwzględniać możliwe zmniejszenie aktywności antybiotyku przy jednoczesnym podaniu (20). Można zastosować również płukanie macicy Tris-EDTA, DMSO, N-acetylocysteiną lub nadtlenkiem wodoru, a następnie zastosować antybiotyk miejscowo. Spowoduje to rozbicie biofilmu, odsłonięcie bakterii na działanie antybiotyku i zwiększenie skuteczności leczenia (17, 21).

Metody leczenia

Środki naskurczowe

Podanie oksytocyny w dawce 10-25 j.m. powoduje skurcze mięśniówki macicy przez okres 30 minut. Zwiększanie dawki oksytocyny poza zalecane poziomy nie jest wskazane i może wywołać nieefektywne skurcze macicy, które nie pozwalają na jej oczyszczanie. Efekt leku jest największy w czasie rui, do 48 godzin po owulacji (30).

Karbetocyna, analog oksytocyny, ma od niej dwukrotnie dłuższy okres półtrwania. Karbetocynę podaje się dożylnie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas