Kryptosporydioza cieląt – problem hodowców i lekarzy weterynarii
U zarażonych cieląt pojawia się wodnista, żółtozielona biegunka z domieszką krwi oraz śluzu, szczególnie w przypadku zaistnienia w tym samym czasie zakażenia wirusami lub bakteriami. Badania epidemiologiczne wskazują na bardzo częste występowanie biegunek o podłożu wirusowokryptosorydiowym i bakteryjnokryptosporydiowym.
Czasami w kale biegunkowym można zaobserwować obecność strzępków błony śluzowej, co świadczy o masywnej inwazji i intensywnym uszkodzeniu błony śluzowej jelit cienkich. Stan ogólny zwierząt jest zależny od stopnia odwodnienia oraz intensywności rozwijającej się kwasicy. Chore zwierzęta stają się apatyczne, zalegają i wykazują niechęć do ruchu. Charakterystyczne jest towarzyszące biegunce bolesne parcie na stolec. Po 1-2 dniach trwania biegunki pogłębia się stan odwodnienia, który prowadzi do utraty masy ciała, mogącej sięgać od 5 do 12%.
Klinicznie odwodnienie może być obserwowane poprzez utratę elastyczności skóry, zapadnięte boki, suchą śluzawicę oraz suchy język. Cielęta tracą apatyt i pragnienie, co dodatkowo sprzyja dalszemu odwodnieniu. Ważnym aspektem zaistniałej biegunki jest zaburzenie wchłaniania substancji odżywczych, co prowadzi do zwiększonej wrażliwości na niskie temperatury, co manifestować się może, w późniejszym czasie, pojawieniem się drgawek. Zwierzęta dążą do ograniczania utraty ciepła, przyjmując pozycję leżącą z podwiniętymi kończynami i głową ułożoną po jednej stronie ciała. Ból towarzyszący kryptosporidiozie lokalizuje się w okolicy brzucha. Zwierzęta przyjmują skuloną, ochronną postawę, z ogonem umieszczonym między tylnymi kończynami. Głowa umieszczona pod klatką piersiową u stojącego zwierzęcia wskazuje na wysoki stan bólu i dyskomfortu.
W przebiegu łagodnej inwazji, szczególnie u zwierząt starszych, kilkutygodniowych, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
