Koronawirus i koronawirusowy zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS-CoV) – zakażenia u bydła i innych gatunków
SARS-CoV
Koronawirusy nie uważano za wysoce chorobotwórcze dla ludzi, aż do wybuchu zespołu ostrej niewydolności oddechowej (SARS) w 2002 i 2003 roku w prowincji Guangdong, Chiny. Do tego czasu koronawirusy krążące w populacji, szczególnie ludzi, powodowały głównie łagodne zakażenia, a tym samym ludzie stawali się immunokompetentni po bezobjawowym przechorowaniu. Dziesięć lat po wybuchu SARS na terenie Bliskiego Wschodu pojawił się kolejny wysoce patogenny koronawirus – bliskowschodni zespół niewydolności oddechowej (MERS-CoV).
Koronawirus SARS (SARS-CoV) wykorzystuje w swojej patogenezie enzym konwertujący angiotensynę 2 (ACE2) jako receptory obecne na komórkach nabłonka oskrzeli i pneumocytach typu II, natomiast MERS-CoV wykorzystuje peptydazę dipeptydylową 4 (DPP4), znaną jako CD26, i zakaża nienarzęsione komórki nabłonka oskrzeli i pneumocyty typu II. SARS-CoV i MERS-CoV zostały przeniesione bezpośrednio na ludzi z łaskuna chińskiego i dromaderów, źródłem obu wirusów jest nietoperz. Szeroko zakrojone badania tych koronawirusów doprowadziły do lepszego zrozumienia biologii koronawirusa i przyczyniły się do odkrycia wielu koronawirusów u nietoperzy na całym świecie.
Na początku epidemii SARS prawie wszyscy pacjenci z indeksem byli narażeni na kontakt ze zwierzętami przed zachorowaniem. Po zidentyfikowaniu czynnika sprawczego SARS znaleziono przeciwciała SARS-CoV masowo u łaskuna chińskiego i handlujących zwierzętami na rynku. W 2005 roku dwa niezależnie pracujące zespoły naukowe ogłosiły istnienie nowych koronawirusów związanych z ludzkim SARS-CoV, które nazwano wirusami związanymi z SARS-CoV u nietoperzy podkowców (Rhinolophus ferrumequinum). Odkrycia te wskazały, że nietoperze są naturalnym rezerwuarem SARS-CoV. W dalszych badaniach [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
