Epidemiologia oraz możliwości profilaktyki zakażeń świń wywoływanych przez Glaesserella (Haemophilus parasuis) oraz Streptococcus suis
Możliwości profilaktyki swoistej
Przed podjęciem rozważań na temat możliwości profilaktyki swoistej zakażeń Streptococcus suis należy lepiej zrozumieć patogenezę tych infekcji. Wśród wielu dotychczas wyosobnionych i określonych serotypów S. suis serotyp 2 wydaje się być najważniejszym ze względu na częstość izolacji, jego powinowactwo do różnych narządów i tkanek makroorganizmu, jak również jego potencjał jako patogenu o charakterze zoonotycznym. Warto zwrócić uwagę na występowanie wśród szczepów S. suis zarówno izolatów chorobotwórczych, jak i niechorobotwórczych. Biorąc pod uwagę dotychczasowe dane do najważniejszych czynników chorobotwórczości S. suis należą: otoczkowy polisacharyd, białko muramidaza, czynnik białkowy zewnątrzkomórkowy, hemolizyna i adhezyna (17).
W przypadku S. suis jedynie otoczkowy polisacharyd został zidentyfikowany jako ważny czynnik wirulencji tego serotypu. Chociaż na obecnym etapie wiedzy nie można wykluczyć udziału innych czynników wirulencji (muramidaza, czynnik białkowy zewnątrzkomórkowy), które decydują o chorobotwórczości takich serotypów jak: 2, 1, ½, 9 czy 14. Skuteczność szczepionek przeciwko zakażeniom S. suis jest zróżnicowana i zależy w dużym stopniu od użytych w szczepionce serotypów (16, 18). Warto podkreślić, że szczepy S. suis są w stanie indukować zarówno odpowiedź humoralną, jak i komórkową, która może odgrywać istotną rolę odpornościową poprzez aktywowanie interleukiny 1 i 2. Należy podkreślić, że pomimo izolacji wielu potencjalnie patogennych szczepów S. suis od świń z danego obiektu tylko jeden, bardzo rzadko dwa izolaty, jest rzeczywiście odpowiedzialny za zachorowania i określone objawy kliniczne stwierdzane u świń.
Ma to określone konsekwencje praktyczne [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
