Ektoparazytozy bydła – przegląd najczęstszych inwazji

Rozpoznawanie, leczenie i zapobieganie telazjozie

Podejrzenie telazjozy nasuwają charakterystyczne objawy kliniczne. Potwierdzeniem rozpoznania jest stwierdzenie nicieni w worku spojówkowym oraz wypłukanie dojrzałych nicieni lub ich larw z worka spojówkowego czy przewodu łzowego.

Do eliminacji nicieni stosujemy doustnie lewamizol lub podskórnie iwermektynę i doramektynę. W celu usunięcia pasożytów przemywa się worek spojówkowy środkami zawierającymi niektóre antyhelmintyki (np. 1-proc. roztwór lewamizolu) lub 3-proc. roztwór kwasu bornego (4, 5).

Simulidoza

Inwazją o dużym znaczeniu klinicznym dla bydła jest simulidoza (łac. simuliidosis). Inwazję powodują krwiopijne meszki z rodziny Simuliidae. W Polsce występuje od 48 do 54 gatunków meszek, jednak wszystkie one mają jednolity typ budowy postaci imaginalnych. Ich ciało jest krępe, o długości 1-6 mm, skrzydełka szerokie, błyszczące, z wydatnymi żyłkami wzdłuż krawędzi. Meszki mają specyficzne wymagania środowiskowe warunkujące ich rozwój. Rozwój larwalny ma miejsce w czystych strumieniach o wartkim nurcie. Jaja składane są na roślinach wodnych lub kamieniach. Rozwój larwalny jest zależny od temperatury wody i trwa około 3-8 tygodni.

W rocznym cyklu rozwojowym wylęga się od 1 do 6 pokoleń meszek, a pierwsze pokolenie pojawia się w połowie kwietnia (jest to szczególnie niebezpieczne z uwagi na ich masowy wylęg). Szczyt aktywności dobowej przypada zwykle przed zachodem słońca i wczesnym rankiem, a szczególnie dużą agresywność wykazują przed zbliżającymi się burzami. Samice meszek tworzą roje liczące nawet kilka [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas