Diagnostyka laboratoryjna chorób świń. Cz. I. Zasady wyboru materiału oraz metod badawczych, pobieranie i przesyłanie próbek do badań
Współpraca lekarza z laboratorium
Laboratoria nie są w stanie zbadać wszystkiego i to lekarz weterynarii wysyłający próbki do badań powinien wiedzieć, co dane laboratorium jest w stanie wykonać z technicznego punktu widzenia.
Z powyższego powodu konieczna jest dobra współpraca lekarza weterynarii zlecającego badanie oraz laboratorium, które te badania wykonuje. Taka współpraca powinna się odbywać na wielu płaszczyznach:
- pomocy w doborze odpowiednich próbek i metod badawczych,
- porad w zakresie właściwego pobierania i przesłania próbek,
- wyjaśnienia wyników badania i ich interpretacji w konkretnym przypadku.
Modele wykonywania profili serologicznych
- W przypadku profilu przekrojowego próbki do badań powinny być pobierane od świń z różnych grup wiekowych/technologicznych w tym samym czasie, w zależności od praktykowanego na fermie cyklu produkcji.
- Natomiast profil ciągły wykonuje się poprzez pobieranie próbek od tych samych (oznakowanych) osobników, w określonych odstępach czasu (najczęściej co 2-3 tygodnie), przez cały okres ich życia (w przypadku tuczników około 5-6 miesięcy). Jak już wspomniano wcześniej, do tego typu badań najczęściej wykorzystuje się testy serologiczne – ELISA, ale równie dobrze można do tego celu wykorzystać technikę PCR, np. wykrywanie wiremii czy badanie wymazów z dróg oddechowych.
Podsumowanie
Badania laboratoryjne są nieocenioną pomocą w rozpoznawaniu chorób świń, a ich wykonywanie powinno być jednym z [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





