Diagnostyka laboratoryjna chorób świń. Cz. I. Zasady wyboru materiału oraz metod badawczych, pobieranie i przesyłanie próbek do badań

Materiał pobierany przyżyciowo

Do próbek pobieranych od świń przyżyciowo, które są powszechnie wykorzystywane w badaniach laboratoryjnych zaliczamy:

• krew i surowicę,
• wymazy z dróg oddechowych, skóry, odbytu, kał, mocz, mleko i inne wydzieliny,
• zeskrobiny,
• a także płyn ustny czy płyn technologiczny.

Krew i surowica

Jeśli chodzi o szeroko rozumiane próbki krwi, to konieczne jest zwrócenie uwagi na kierunek badania oraz wykorzystywane metody badawcze i odpowiednie dopasowanie do nich sposobu pobierania krwi. U świń najczęściej próbki krwi pobiera się do próbówek bez antykoagulantu, żeby uzyskać z niej surowicę, która następnie może być wykorzystywana do wykrywania przeciwciał, np. testami ELISA, lub materiału genetycznego patogenów w przypadku uogólnionych infekcji przy pomocy testów PCR. Zdecydowanie rzadziej wykonuje się badania morfologiczne krwi (krew z antykoagulantem), np. w celu rozpoznania niedokrwistości; badania rozmazów krwi – rozpoznawanie eperytrozoonozy czy badania czynników krzepnięcia, np. przy podejrzeniu zatrucia rodentycydami (krew z cytrynianem sodowym).

W przypadku surowicy silna hemoliza może mieć wpływ na wyniki niektórych badań, dlatego też jeśli to możliwe, do badania lepiej jest zamiast krwi wysyłać uzyskaną z niej surowicę. Do większości testów ELISA wystarczy ilość surowicy uzyskanej już z 2-5 ml krwi, która to pozwala nie tylko na jeden test, ale również na przeprowadzenie powtórnych badań przy wystąpieniu wyników wątpliwych. Pulowanie próbek surowicy może być wykonywane, ale tylko w odniesieniu do [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas