Diagnostyka chorób odkleszczowych u koni
Borelioza
Zasadnicza różnica w diagnostyce boreliozy w porównaniu do anaplazmozy i piroplazmozy wynika z faktu, że krętki nie przebywają we krwi obwodowej poza krótkim okresem poinfekcyjnej bakteriemii, a objawy choroby rozwijają się dużo później (miesiące po zakażeniu). Oznacza to, że wykonanie badania PCR z krwi obwodowej (a tym bardziej rozmazu) nie wniesie wiele w proces diagnostyczny – szanse, że u konia z objawami choroby uda się wykazać obecność krętków we krwi są niewielkie. Z drugiej strony, w momencie wystąpienia objawów klinicznych choroby zdecydowana większość koni będzie już mieć przeciwciała. Oznacza to, że ujemny wynik badania serologicznego w kierunku boreliozy z wysokim prawdopodobieństwem odsuwa podejrzenie choroby. Rzadkimi wyjątkami mogą być przypadki, w których krętki przebywają w narządach immunologicznie izolowanych (oczy, centralny układ nerwowy) albo są to zwierzęta ze znacznie upośledzoną odpowiedzią immunologiczną (2, 9).
Badania PCR mają sens w przypadku badania kleszczy, wycinka skóry z miejsca ukąszenia kleszcza, mazi stawowej lub płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR). W przypadku badania kleszcza wynik ujemny odsuwa podejrzenie przeniesienia choroby na pacjenta, jednak wynik dodatni nie musi oznaczać, że pacjent został zainfekowany (zależy to m.in. od czasu, po którym usunięto kleszcza). W praktyce w przypadku koni wykrycie i zbadanie wszystkich wbitych w sezonie pastwiskowym kleszczy lub też skóry w rejonie ich pasożytowania (obecność DNA Borrelia można wykazać w skórze do ok. 6 tygodni po infekcji) wydaje się niemożliwe. Pozostaje zatem późniejsza diagnostyka pacjenta. Złotym standardem w przypadku neuroboreliozy czy podejrzenia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
