Diagnostyka chorób odkleszczowych u koni
Anaplazmoza i piroplazmoza – badania mikroskopowe i PCR
W przypadku anaplazmozy i piroplazmozy diagnostykę ułatwia fakt, że obydwa patogeny bytują we krwi pacjentów. Co za tym idzie, możliwa jest ich identyfikacja w rozmazie mikroskopowym krwi lub w badaniu PCR pełnej krwi pobranej na EDTA. Rozmaz jest badaniem tanim i szybkim. Wynik dodatni potwierdza chorobę (z uwagi na częste występowanie artefaktów konieczne jest jednak doświadczenie osoby oceniającej). Wadą tej metody jest niestety jej niska czułość – wynik ujemny nie wyklucza zakażenia. Dotyczy to zarówno Anaplasma, która jest możliwa do identyfikacji jedynie w krótkim „oknie” czasowym, jak też piroplazm, które wprawdzie zwykle są wykrywalne dłużej, ale na przeszkodzie stoi niskie nasilenie parazytemii (zwłaszcza w postaci przewlekłej choroby). Mimo dołożenia wszelkiej staranności przez osobę oceniającą rozmaz krwi możliwa jest zatem sytuacja, że z tej samej próbki krwi wynik badania mikroskopowego i PCR będą odmienne. W reakcji PCR wykrywane są nawet nieliczne fragmenty materiału genetycznego patogenu – również martwego, a dodatkowo mniejszy jest wpływ ewentualnej degeneracji komórek. Ponadto w badaniu PCR możliwe jest pewne określenie gatunku patogenu (co jest istotne np. w przypadku terapii piroplazmozy) (1, 7, 10).
A jeśli z różnych przyczyn wykonanie badania PCR nie jest możliwe? Wtedy można maksymalnie zwiększyć czułość badania mikroskopowego, pobierając materiał przed wdrożeniem terapii, wykonując rozmaz niezwłocznie po pobraniu krwi, aby zapobiec degeneracji komórek oraz – w razie wyniku ujemnego – powtarzając badanie w kolejnych dniach. Jeśli rozmaz jest wysyłany [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
