Cirkowirus świń typ 2 (PCV2) jako istotny problem w produkcji trzody chlewnej
Początkowo diagnostyka chorób związanych z PCV2 dotyczyła PCV2-SD i oparta była na badaniu klinicznym, obecności charakterystycznych zmian w tkance limfoidalnej oraz detekcji antygenu lub kwasu nukleinowego PCV2 in situ metodą immunohistochemiczną (IHC) lub hybrydyzacją in situ (ISH). Te trzy elementy wpisywały się w kryteria diagnostyczne opracowane przez Sordena w 2000 roku (21). Aktualnie, wobec zmniejszenia roli PCV2-SD i zwiększenia roli PCV2-SI, największe zastosowanie w rozpoznawaniu zakażeń i ocenie krążenia PCV2 w stadach świń mają testy PCR i ELISA. Dobrymi materiałami diagnostycznymi są surowica i płyn ustny. Interpretacja wyników PCR i ELISA, choć może być problematyczna ze względu na powszechność występowania wirusa w środowisku oraz stosowanie szczepień ochronnych, dostarcza informacji na temat krążenia wirusa w stadzie i pozwala zoptymalizować termin szczepienia przeciw PCV2.
Immunologia zakażeń PCV2
Wpływ PCV2 na układ odpornościowy świni nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Liczne badania wykazały, że PCV2 zakaża dzielące się komórki, makrofagi i limfocyty B, powoduje ich apoptozę, co prowadzi do uszkodzenia tkanek limfoidalnych i znacznego zmniejszenia liczby limfocytów (22), a przez to do immunosupresji.
Wiremia PCV2 często wykrywana jest u seropozytywnych świń, co może wskazywać, że wartość ochronna specyficznych przeciwciał jest niewystarczająca. Opriessnig i współpracownicy w 2010 roku (23) dowiedli, że to neutralizujące przeciwciała (Neutralizing Antibodies – NA) są kluczowym elementem ochrony przeciwko PCV2-SD. Ich miano u zwierząt z objawami PCV2-SD jest znacznie niższe niż u świń zakażonych subklinicznie. Istnieje więc ujemna [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
