Bronchopneumonia u cieląt w stadzie – czyli gdzie leży problem?
Przegrupowywanie cieląt i dekornizacja
Cielęta na fermach są po raz pierwszy łączone w grupy najczęściej między 2. a 4. tygodniem. Późniejsze przegrupowywania zależą już od możliwości technologicznych fermy. Wiąże się to najczęściej ze zmianą miejsca. Taki stres, zwłaszcza w okresie najniższego stężenia przeciwciał siarowych (okolica 4. tygodnia życia), zwiększa predyspozycje do zachorowań. Dekornizacja jest bezsprzecznie zabiegiem bolesnym dla cieląt, dlatego powinna być prowadzona co najmniej ze znieczuleniem miejscowym (14), nawet u cieląt poniżej 6. tygodnia. Zdarza się, że w ramach usprawnień pracy ludzkiej na fermie zabiegi przegrupowywania, dekornizacji i szczepień są wykonywane w jednym terminie. Nie są to dobre rozwiązania, im więcej sytuacji stresowych dla cieląt, tym większe ryzyko, że dojdzie do nieprawidłowości w funkcjonowaniu mechanizmów obronnych na błonach śluzowych i do zaburzeń flory bakteryjnej. Szczepienia wykonane w czasie immunosupresji też nie spełnią swojej zakładanej roli.
W zależności od fermy cielęta zapadają w różnym wieku na zachorowania ze strony narządu oddechowego. Występowanie zachorowań może zacząć się już nawet w drugim tygodniu życia, choć szczyt występuje zwykle w okolicach 5.-7. tygodnia (18). Właśnie w tym przedziale wiekowym występuje najczęściej większość stresujących zdarzeń dla cielęcia. Przypadek?
Mikrobiota błon śluzowych – „życie wewnętrzne cieląt”
Pomimo tego, że mikrobiota (zbiór mikroorganizmów) w układzie oddechowym bydła jest wciąż stosunkowo nową i słabo poznaną dziedziną badań, to dotychczasowe dowody sugerują, że uzyskanie optymalnej równowagi w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
