Biegunki prosiąt ssących i odsadzonych Propozycje działań profilaktycznych i terapeutycznych
W grupie prosiąt ssących i odsadzonych biegunki stanowią najważniejszą grupę schorzeń, które są odzwierciedleniem wzajemnych interakcji pomiędzy statusem immunologicznym zwierząt, mikrobizmem środowiska, w którym przebywają, oraz technologią chowu. Diagnostyka, jak i wybór optymalnych strategii zapobiegania biegunkom są trudne ze względu na różnorodność wywołujących je czynników. Zwyczajowo dzielimy je na infekcyjne – powszechnie znane i często opisywane w literaturze fachowej (1, 2, 5, 11, 13, 21) – oraz nieinfekcyjne – których ważności w patogenezie tego schorzenia często nie doceniamy (6, 8, 9). Wśród tych drugich poza higieną pomieszczeń i kojców, w których przebywają zwierzęta, na pierwszy plan wysuwa się temperatura otoczenia.
W środowisku porodówek istnieje permanentny „konflikt interesów” w aspekcie wymagań cieplnych dla loch i prosiąt. Optymalna temperatura otoczenia dla loch powinna mieścić się w przedziale 18-20°C, dla niezabezpieczonych izolacyjną tkanką tłuszczową prosiąt wymagany jest przedział 28-32°C. Jeśli nie zabezpieczymy komfortu cieplnego prosiętom, to mogą pojawić się u nich biegunki. Zbyt wysoka temperatura wpływa na pogorszenie samopoczucia i obniżenie apetytu loch, co pociąga zmniejszenie produkcji mleka, a w konsekwencji większe ryzyko obniżenia tempa wzrostu prosiąt i ich znacznego zróżnicowania pod względem masy ciała w obrębie miotu.
Nie mniej ważną kwestią jest dopilnowanie pobrania optymalnej porcji siary i mleka przez oseski. Z jednej strony dbamy o zabezpieczenie odpornością bierną (przeciwciała), a z drugiej – o dostarczenie składników odżywczych dla szybko rosnących prosiąt. Po odsadzeniu ich wymagania termiczne są nieznacznie niższe – około 26°C – ale w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
