Antybiotykoterapia u świń – repetytorium. Charakterystyka aminoglikozydów, fluorochinolonów i fenikoli
Marbofloksacyna
Marbofloksacyna jest syntetycznym chemioterapeutykiem należącym do 2. generacji chinolonów (fluorochinolony). Jest kolejnym z fluorochinolonów dopuszczonych do stosowania u świń. Odznacza się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmującym drobnoustroje Gram-dodatnie oraz Gram-ujemne (w tym: Pasteurella multocida, E. coli, H. parasuis, A. pleuropneumoniae, Salmonella spp., Proteus spp., Klebsiella spp., Shigella spp., Staphylococcus), a także Mycoplasma spp.
Po podaniu domięśniowym w dawce terapeutycznej dosyć szybko wchłania się z miejsca podania. Maksymalne stężenia osiąga już po 1 godzinie. Okres półtrwania wynosi powyżej 8 godzin. Lek charakteryzuje się blisko 100-proc. biodostępnością. W niewielkim stopniu wiąże się białkami osocza (maks. 10% u świń). Charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji, osiągając w wielu narządach (wątroba, płuca, pęcherz moczowy, nerki, macica) stężenia wyższe niż w osoczu. Marbofloksacyna wydalana jest z moczem i kałem, w dużej mierze w formie aktywnej.
U świń marbofloksacyna jest zalecana głównie w leczeniu poporodowych zaburzeń laktacji na tle bakteryjnym. Jest także wykorzystywana do leczenia infekcji układu oddechowego spowodowanych przez Pasterellaceae (P. multocida, A. pleuropneumoniae i M. hyopneumoniae). Najnowsze badania wykazały, że pojedyncza iniekcja marbofloksacyny w dawce 8 mg/kg m.c. jest skuteczna przeciwko chorobom układu oddechowego tuczników wywołanym przez wrażliwe bakterie, a redukuje możliwość pojawienia się oporności na marbofloksacynę.
Wyniki najnowszych badań wskazują też na użyteczność stosowania marbofloksacyny w kontroli infekcji wywoływanej przez H. parasuis, zarówno w indywidualnych przypadkach, jak i leczeniu grupowym, jednak całkowita eliminacja patogenu ze [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
