Żywienie psów po zabiegach operacyjnych na jamie brzusznej

Diety elementarne, monomeryczne i polimeryczne

Diety elementarne składają się z hydrolizowanych, łatwo przyswajalnych białek, tłuszczów i węglowodanów w postaci wolnych aminokwasów, dwu- i trójpeptydów lub większych hydrolizowanych cząstek białek oraz kwasów tłuszczowych – średnio i długołańcuchowych – a także mono- i dwucukrów. Obecnie uważa się, że bardziej właściwą nazwą dla diet elementarnych jest określenie: „diety monomeryczne”. W medycynie człowieka istnieje wiele typów płynnych diet monomerycznych, które ewentualnie mogą znaleźć zastosowanie w początkowej fazie odżywiania zwierząt niedożywionych z różnych przyczyn (tab. 4) lub stanowić uzupełnienie ich diety. Nie powinny jednak być stosowane w żywieniu długoterminowym (powyżej 7 dni) ze względu na nieadekwatną do zapotrzebowania psa, a w szczególności kota, zawartość białka, a w zwłaszcza aminokwasów: tauryny i argininy oraz kwasu arachidonowego (1, 2).

Zazwyczaj diety monomeryczne do podawania przez sondę nosową zaleca się w wypadku choroby zapalnej jelit (inflammatory bowel disease), rozszerzenia naczyń chłonnych (lymphangiectasis), parwowirozy i zapalenia trzustki oraz we wszystkich stanach z upośledzoną możliwością trawienia składników pokarmowych (1).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas