Zwężenie zastawki pnia płucnego – opis dwóch przypadków
Według tego doniesienia zabieg walwuloplastyki jednak zminimalizował objawy kliniczne, a co za tym idzie – poprawił jakość życia. W innym badaniu nad większą populacją psów opisano przebieg PS bez leczenia interwencyjnego (9), jednak nie było porównania do grupy psów poddanych walwuloplastyce. Śmierć związana z tą chorobą wystąpiła u 4% psów z łagodnym zwężeniem tętnicy płucnej, 10% psów z umiarkowanym PS oraz 50% psów z ciężkim PS (9).
Stwierdzono, że pojedyncze czynniki (statystycznie analizowane osobno) były związane z większym ryzykiem śmierci sercowej, tj.:
- brakiem tolerancji wysiłkowej (8-krotnie większe ryzyko śmierci sercowej),
- osowiałością (35-krotnie większe ryzyko),
- obecnością niedomykalności zastawki trójdzielnej (16-krotnie większe ryzyko),
- powiększeniem prawego przedsionka (11-krotnie większe ryzyko),
- przerostem dośrodkowym prawej komory,
- obecnością arytmii oraz ciężkim stopniem zwężenia.
Kiedy jednak analizie poddano grupy względem obecności lub braku objawów chorobowych (wszelkich objawów analizowanych razem jako jeden czynnik) związanych z PS podczas pierwszej wizyty, okazało się, że psy z objawami nie miały większego ryzyka zgonu w porównaniu do psów bez objawów (9).
Leczenie farmakologiczne psów z łagodnym zwężeniem tętnicy płucnej jest z reguły niepotrzebne. W przypadkach ciężkiego zwężenia lub niektórych przypadkach umiarkowanego zwężenia wskazane jest podanie leków beta-adrenolitycznych w celu poprawy krążenia wieńcowego i zmniejszenia zapotrzebowania miokardium na tlen, jak również minimalizowania ryzyka nagłej śmierci sercowej (11).
Najczęściej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
