Znieczulenie pacjenta stomatologicznego. O czym należy pamiętać
Monitoring pacjenta stomatologicznego
Monitoring pacjenta stomatologicznego nie różni się od tego, jaki prowadzi anestezjolog podczas procedur chirurgicznych.
Do podstawowych metod nadzoru anestezjologicznego zalicza się w tym przypadku:
- kapnografię (czujnik podłączony do rurki intubacyjnej),
- zapis EKG, pomiar ciśnienia krwi (np. aparatem Dopplera)
- pulsoksymetrię, gdzie w odróżnieniu od standardowego miejsca czujnik zakładamy np. na ucho pacjenta lub w przestrzeni międzypalcowej (u kotów), a także na śluzówkę napletka lub warg sromowych (u większych psów) (ryc. 22).
Bardzo ważnym aspektem znieczulenia jest zabezpieczenie rogówki przed wysychaniem – stosowanie żeli okulistycznych, np. Vidisic.
Obowiązkowym elementem znieczulenia ogólnego jest kontrola bólu i jego zwalczanie w okresie wybudzeniowym, jak i w kilka dni po zabiegu. Najczęściej stosowana grupa leków w okresie pooperacyjnym to niesterydowe leki przeciwzapalne wydane właścicielowi zwierzęcia do domu (np.: meloksikam, kwas tolfenamowy, karprofen) oraz leki opioidowe (buprenorfina, tramadol) (19, 21).
W okresie wybudzeniowym pacjent stomatologiczny wymaga szczególnej uwagi. Obowiązkowym elementem monitoringu jest kontrola oddechu po ekstubacji ze względu na ryzyko podrażnienia lub obrzęku krtani.
Lekarz wykonujący zabieg stomatologiczny ma obowiązek wykonać inspekcję jamy ustnej po skończonym zabiegu, tak, aby uniknąć aspiracji krwi, resztek kamienia nazębnego lub pasty polerskiej do dróg oddechowych.
Pacjenci po [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
