Zmiany w zabarwieniu moczu u psów i kotów – etiologia, diagnostyka oraz postępowanie terapeutyczne – cz. I. Etiologia oraz diagnostyka krwiomoczu, hemoglobinurii i mioglobinurii
Badania dodatkowe
W przypadku zmiany koloru moczu zawsze powinno się przeprowadzić badanie moczu wraz z osadem (ryc. 5). Najlepszą techniką pobrania próbki moczu do badania jest punkcja pęcherza moczowego (cystocenteza) (ryc. 2, ryc. 3); dzięki takiej technice pobrania próbki można także wykonać badanie mikrobiologiczne moczu, co może być przydatne w ustaleniu ostatecznej diagnozy. Zasadne jest również sprawdzenie moczu w teście paskowym (ryc. 6) i zwrócenie uwagi przede wszystkim na: pH moczu oraz ciężar właściwy, obecność białka w moczu, a także obecność barwników krwi w moczu.
W badaniu osadu moczu nieuszkodzone erytrocyty w liczbie przekraczającej wartości referencyjne wskazują na występujący krwiomocz, należy jednak rozważyć możliwość urazu podczas pobierania próbki moczu, szczególnie w przypadkach cewnikowania. Jeżeli w badanym osadzie moczu brak erytrocytów, natomiast wynik testu paskowego w kierunku barwników krwi jest dodatni, wskazuje to na obecność zhemolizowanych erytrocytów lub na obecność hemoglobiny bądź mioglobiny w moczu. W takiej sytuacji zalecane jest sprawdzenie, czy osocze ma różowe zabarwienie.
W przypadku obecności w osadzie moczu wałeczków zawierających erytrocyty lub leukocyty może wskazywać to na krwawienie pochodzące z nerek lub na zapalenie nerek. Przy obecności kryształów w moczu może wskazywać to na formowanie się lub występowanie kamieni moczowych (2).
Badania krwi (hematologia i biochemia) również polecane są w przypadku zmiany zabarwienia moczu u psów i kotów. Badanie hematologiczne krwi w większości przypadków nie wnosi istotnych informacji. W [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
