Zespół Cushinga u psów – diagnostyka laboratoryjna

Test hamowania niską dawką deksametazonu – dobra wrażliwość i specyficzność

Zasada wykonania:

1. Pobranie krwi = wartość podstawowa kortyzolu. Iniekcja 0,01 mg deksametazonu/kg m.c. i.m. 
2. Pobranie krwi: 8 godzin po podaniu deksametazonu = wartość supresyjna.
3. Pobranie krwi po 4 godzinach od podania deksametazonu może pomóc w zdiagnozowaniu przysadkowej lub nadnerczowej formy zespołu Cushinga.

*Wyższa Szkoła Medycyny Weterynaryjnej w Hanowerze zaleca po przeprowadzeniu nowszych badań dawkę 0,02 mg deksametazonu.

Fizjologicznie na skutek ujemnego sprzężenia zwrotnego po ok. 2-3 godzinach od podania deksametazonu dochodzi do hamowania uwalniania ACTH i syntezy kortyzolu w nadnerczach – taki stan utrzymuje się do 48 h.
W przypadku nadnerczowego syndromu Cushinga guzy kory nadnerczy syntetyzują kortyzol niezależnie od poziomu ACTH w przysadce, dlatego podanie egzogennego kortykosteroidu i związane z tym zmniejszenie uwalniania ACTH tylko w niewielkim stopniu wpływa na poziom kortyzolu we krwi. Natomiast w przypadku przysadkowego syndromu Cushinga produkcja ACTH odbywa się niezależnie od ujemnego sprzężenia zwrotnego, dlatego podanie egzogennego kortykosteroidu może wpłynąć w niewielkim stopniu lub jedynie na krótki czas na wydzielanie ACTH i syntezę kortyzolu.

Test hamowania wysoką dawką deksametazonu

Pozwala na rozróżnienie postaci przysadkowej od nadnerczowej, szczególnie kiedy test hamowania niską dawką daje wynik wątpliwy.
Zasada wykonania:

1. Pobranie krwi = wartość podstawowa [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas