Zatrucie sagowcem u kota – opis przypadku
W przypadku ostrej niewydolności wątroby schemat leczenia jest uwarunkowany typem zaburzeń funkcji wątroby. Najczęściej stwierdza się małopłytkowość, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia elektrolitowe oraz hiperamonemię. Małopłytkowość w ostrej niewydolności wątroby jest częściej stwierdzana u psów niż u kotów. Do jej najczęstszych przyczyn należą: zmniejszona produkcja trombopoetyny w wątrobie stymulującej wytwarzanie płytek krwi z megakariocytów, nadmierna stymulacja pierwotnej homeostazy poprzez ciągłą aktywację komórek śródbłonka i uwalnianie czynnika von Willebranda oraz zużycie płytek krwi w następstwie krwotoków.
Zaburzenia krzepnięcia pojawiają się we wczesnej fazie ostrej niewydolności wątroby, co jest związane z krótkim czasem półtrwania czynników krzepnięcia. U zwierząt z ostrą niewydolnością wątroby mogą występować: hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia oraz hiponatremia.
Wystąpienie hiponatremii może prowadzić do obrzęku mózgu. Jej leczenie jest uwarunkowane czasem trwania, stanem nawodnienia pacjenta oraz obecnością objawów neurologicznych. Przy hiponatremii hipowolemicznej w terapii stosuje się izotoniczny roztwór soli fizjologicznej, z kolei w ostrej hiponatremii z objawami neurologicznymi należy podawać zwierzęciu hipertoniczny roztwór soli fizjologicznej (6).
W przypadku wystąpienia hiperamonemii powodującej ostrą encefalopatię wątrobową terapia ma na celu stabilizację stanu zwierzęcia, ograniczenie powstawania neurotoksyn oraz złagodzenie ich wpływu na organizm zwierzęcia. Gdy u pacjenta występują objawy obrzęku mózgu, należy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
